Czas przyszły w języku angielskim – kiedy używać „will”, „going to” i Present Continuous?

Nauka mówienia o przyszłości po angielsku potrafi być frustrująca, zwłaszcza gdy okazuje się, że nie istnieje tylko jedna poprawna konstrukcja. W codziennych rozmowach native speakerzy używają różnych form zależnie od sytuacji, stopnia pewności czy tego, czy coś zostało wcześniej zaplanowane. Dobra wiadomość jest taka, że po zrozumieniu kilku prostych zasad wybór odpowiedniej formy staje się znacznie łatwiejszy. W tym artykule pokażemy Ci czym różnią się „will”, „going to” i Present Continuous.

Kiedy używamy „will”?

„Will” używamy do mówienia o spontanicznych decyzjach podjętych w chwili mówienia, o przewidywaniach opartych na naszych odczuciach oraz o propozycjach i sugestiach. „Will” pojawia się także w pierwszym okresie warunkowym, który służy do opisywania warunków możliwych do spełnienia w teraźniejszości lub przyszłości.

• If you buy some flour, we will make pizza for dinner.
  → Jeśli kupisz mąkę, zrobimy pizzę na obiad.
• I’m thirsty. I will make some tea.
  → Chce mi się pić. Zrobię herbatę.
• I think Poland will win the match.
  → Myślę, że Polska wygra mecz.
• I will carry your bag, if you like.
  → Poniosę twoją torbę, jeśli chcesz.

Kiedy używamy „going to”?

„Going to” używamy do planów i zamiarów, które traktujemy jak pewne oraz do przewidywań opartych na dowodach, gdy wszystkie znaki na niebie jasno na coś wskazują.

• I’m going to visit my grandparents this weekend.
  → Zamierzam odwiedzić dziadków w ten weekend. 
• Look at those clouds, it’s going to rain.
  → Spójrz na te chmury, będzie padać.
• She’s going to start a new job next month.
  → Ona zacznie nową pracę w przyszłym miesiącu.

Kiedy używamy Present Continuous?

Present Continuous używamy do mówienia o wcześniej ustalonych planach i wydarzeniach w przyszłości, zwłaszcza gdy mamy już konkretny termin, miejsce lub umówiliśmy się z inną osobą.

• I’m meeting my friend after work.
  → Spotykam się z przyjacielem po pracy.
• We are flying to Spain next Friday.
  → Lecimy do Hiszpanii w przyszły piątek.
• She is having a doctor’s appointment tomorrow.
  → Ona ma jutro wizytę u lekarza.

Zdania czasowe – o co chodzi?

Zdania czasowe to zdania, w których używamy spójników after, when, before, as soon as, oraz once. Po nich nie występuje czas przyszły w tej samej części zdania, a teraźniejszy, mimo że tłumaczenie z polskiego mogłoby sugerować użycie czasów przyszłych. 

• I will call you once I finish my work. (nie I will finish)
  → Zadzwonię do ciebie jak skończę pracę. 
• Let me know as soon as you arrive. (nie you will arrive)
  → Daj mi znać jak dojedziesz.
• We will start the meeting when she comes. (nie she will come)
  → Zaczniemy spotkanie, kiedy ona przybędzie. 

Mimo, że formy skończę, dojedziesz, przybędzie odnoszą się po do przyszłości, to użycie spójników once, as soon as i when wymusza zastosowanie czasu teraźniejszego. Jest to częsty błąd, który pojawia się przy dosłownym tłumaczeniu zdań z polskiego na angielski.

Inne zwroty do wyrażania przyszłości

Be about to – używane, gdy coś ma wydarzyć się za chwilę

• The movie is about to start.
  → Film zaraz się zacznie.
• I was about to leave my house, when the phone rang.
  → Miałam już wychodzić z domu, gdy zadzwonił telefon.

Be due to – stosowane przy oficjalnych planach i terminach

• The plane is due to arrive at noon.
  → Samolot ma przylecieć w południe.
• The report is due to be published next Monday.
  → Raport ma zostać opublikowany w najbliższy poniedziałek. 

Be set to (do something) – gdy coś jest przygotowane / bardzo prawdopodobne

• She is set to become the next CEO.
  → Ona ma zostać kolejną dyrektorką generalną. 

Podsumowanie